Search

Search Icon

search

header

Slide1

Εγγραφή στο Newsletter

Εγγραφείτε τώρα για να λαμβάνετε άμεση ενημέρωση!

Ζητήστε τη δική σας προσωποποιημένη ενημέρωση σε ημερήσια, εβδομαδιαία ή μηνιαία βάση.

Ενεργειακός τομέας Λιβάνου
Κατηγορίες κειμένου:
Χώρα αναφοράς: ΛΙΒΑΝΟΣ
Ημερομηνία: 28/03/2007
Έκδοση: Super User
Πηγή: Γραφείο ΟΕΥ
Κείμενο:
Λόγω του πολυετούς εμφυλίου πολέμου (1975-1990), η ανάπτυξη του ενεργειακού τομέα στο Λίβανο δεν βρίσκεται σε ικανοποιητικά επίπεδα. Καθώς δεν έχουν αναπτυχθεί άλλες εναλλακτικές πηγές παραγωγής ενέργειας, ο εν λόγω τομέας κατά 75% εξαρτάται από τις εισαγωγές δαπανηρών πρώτων υλών (πετρέλαιο και φυσικό αέριο με κύρια προμηθεύτρια χώρα το Κουβέϊτ), με αποτέλεσμα μεταξύ άλλων να καθίσταται ιδιαίτερα υψηλό το κόστος παραγωγής.

Οι εν λόγω εισαγωγές συνιστούν, εξάλλου, εξαιρετική επιβάρυνση στο εμπορικό ισοζύγιο της χώρας, καθώς αντιστοιχούν στο 25% των συνολικών λιβανικών εισαγωγών υπερβαίνοντας τα 2,2 δις.$ (στοιχεία έτους 2005) , ήτοι το 10% περίπου του ΑΕΠ της χώρας. Συγκριτικά, αναφέρεται ότι η ετήσια κατά κεφαλή κατανάλωση πετρελαίου στον Λίβανο ανέρχεται στα 1431 κιλά (ενώ στην Σ.Αραβία ανέρχεται στα 3582 κιλά, στα ΗΑΕ στα 3546 κιλά και στη Συρία στα 630 κιλά), ενώ η ετήσια κατά κεφαλή κατανάλωση ηλεκτρισμού ανέρχεται στα 2912 Kwh (ενώ στην Σ.Αραβία ανέρχεται στα 6074 Kwh, στα ΗΑΕ στα 11872 Kwh και στη Συρία στα 1144 Kwh ),

Στην χώρα υπήρχαν δύο διυλιστήρια πετρελαίου, (του Zahrani στον νότο 8 χλμ. βορείως της Σιδώνας και του Beddawi στο βορρά 6 χλμ ανατολικά της Τρίπολης), τα οποία όταν ξεκίνησε η λειτουργία τους στην δεκαετία του 1970 επεξεργαζόταν αργό πετρέλαιο που εισαγόταν από Ιράκ και Σ. Αραβία. Κατά την τελευταία δεκαετία δεν λειτουργούν πλέον, λόγω των προβλημάτων του εμφυλίου και των απηρχαιωμένων εγκαταστάσεών τους. Τον Απρίλιο του 2006, η Κυβέρνηση της χώρας υπέγραψε με το Κατάρ μνημόνιο συνεργασίας για την εκπόνηση τεχνικής μελέτης, προκειμένου να κατασκευασθεί ένα τεχνικά προηγμένο διυλιστήριο.

Ο Λίβανος διαθέτει ικανότητα παραγωγής 2253 MW μέσω των 7 εργοστασίων παραγωγής θερμοηλεκτρικής ενέργειας με συνολική δυναμικότητα παραγωγής τα 2033 MW και των 3 εργοστασίων παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας με συνολική δυναμικότητα παραγωγής στα 220 MW.

Τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια είναι του Zouk (με δυναμικότητα παραγωγής 607 MW), του Deir-Ammar Beddawi (με δυναμικότητα παραγωγής 435 MW), του Zahrani (με δυναμικότητα παραγωγής επίσης 435 MW), του Jieh (με δυναμικότητα παραγωγής 346 MW, το οποίο στην παρούσα φάση δεν λειτουργεί καθώς έχει καταστραφεί από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς το καλοκαίρι του 2006), καθώς και των Τύρου, Baalbek και Alhreesha με δυναμικότητα παραγωγής 70 MW έκαστο.

Τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια είναι του Litani (το οποίο αποτελείται από τρείς παραγωγικές μονάδες του Awali, του Joun και του Abed Al) με δυναμικότητα παραγωγής 190 MW, του Al-Bared (το οποίο αποτελείται από δύο παραγωγικές μονάδες το Al-Bared 1 και Al-Bared 2) με δυναμικότητα παραγωγής 17 MW και της Safa με δυναμικότητα παραγωγής 13 MW.

Ο τομέας της ηλεκτρικής ενέργειας, στο σύνολό του, ελέγχεται από την κρατική εταιρεία Electricite du Liban (EDL), η οποία είναι επιφορτισμένη με την παραγωγή, μεταφορά και διανομή της ηλεκτρικής ενέργειας στην χώρα. Η Εταιρεία, η οποία λειτουργεί υπό την εποπτεία των λιβανικών Υπουργείων Ενέργειας και Οικονομικών, είναι χρόνια ελλειμματική με συνολικά χρέη περί το 1 δις $ ΗΠΑ (στοιχεία έτους 2006). Συνεχίζει όμως να οφείλει την λειτουργία της στην συνεχή κρατική χρηματοδότηση, καθόσον τα τιμολόγια της βρίσκονται σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα (δεν έχουν αυξηθεί από το 1994 και μετά) παρά την συνεχή άνοδο των τιμών του πετρελαίου και το προβληματικό δίκτυο διανομής (π.χ. για ιδιωτική κατανάλωση μέχρι συνολικά 400 Kwh μηνιαίως και ανάλογα την τάση –υψηλή, μεσαία, χαμηλή- κυμαίνονται από 0,08 $ μέχρι 0,1 $ ανά Kwh περίπου).

Στις προθέσεις της Κυβέρνησης είναι η (άμεση) πώληση της EDL, αλλά καθώς, υπό τις παρούσες συνθήκες, αυτό δεν φαίνεται εφικτό, έχει προχωρήσει η εκπόνηση 5ετούς προγράμματος αναδιάρθρωσης και αναδιοργάνωσης της Εταιρείας. Το εν λόγω Πρόγραμμα προϋποθέτει την επιπλέον χρηματοδότηση ύψους 1 δις $ η οποία αναμένεται από διάφορους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, κυρίως δε, από την Παγκόσμια Τράπεζα.

Πέραν της ιδιωτικοποίησης της EDL, η Κυβέρνηση προσπαθεί να δρομολογήσει σχέδια μερικής απεξάρτησης του τομέα ενέργειας από τις εισαγωγές πετρελαίου, κυρίως μέσω της δημιουργίας υποδομών για την χρήση του φυσικού αερίου, καθώς και της ηλιακής και αιολικής ενέργειας, χωρίς όμως μέχρι στιγμής κάποιο από αυτά να βρίσκεται σε φάση υλοποίησης.

Στο πλαίσιο των ανωτέρω προσπαθειών, τον Ιούλιο του 2003, ο Λίβανος συνήψε συμφωνία παροχής φυσικού αερίου από την Συρία, σύμφωνα με την οποία προβλεπόταν η σταδιακή αύξηση της προμήθειας φυσικού αερίου στη χώρα (από 1,5 δις κ.μ. το 2007 στα 3 δις κ.μ. το 2010). Στο πλαίσιο της εν λόγω Συμφωνίας, ολοκληρώθηκε, εξάλλου, το 2005 η κατασκευή αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου μήκους περίπου 35 χλμ. ο οποίος συνδέει το εργοστάσιο του Deir al-Ammar-Beddawi που βρίσκεται κοντά στην Τρίπολη (στα Βόρεια της χώρας) με το συριακό εργοστάσιο του Baniyas που βρίσκεται κοντά στην πόλη Homs.

Σημειώνεται ότι από συριακής πλευράς, προβλέπεται η σύνδεση της Homs με τον αραβικό αγωγό φυσικού αερίου, ο οποίος ξεκινά από την Αίγυπτο (από το Al Arish) και μέσω της Ιορδανίας (από την Akaba) θα διασχίσει την Συρία, την Τουρκία και από εκεί στην Ευρώπη.

Μέχρι στιγμής όμως λειτουργεί μόνο το τμήμα του αγωγού μεταξύ Αιγύπτου και Ιορδανίας (από τον Οκτώβριο του 2006). Επομένως, ενώ ο αγωγός Beddawi - Homs κατασκευάστηκε και υπεγράφη η Συμφωνία προμήθειας φυσικού αερίου από τη Συρία, πρακτικά η υλοποίησή της δεν είναι εφικτή, καθόσον το φυσικό αέριο της Συρίας δεν επαρκεί καν για τις ανάγκες της χώρας. Η παροχή στο Λίβανο προϋποθέτει την εξασφάλιση ανάλογης συμφωνίας μεταξύ Αιγύπτου, Ιορδανίας και Συρίας, η οποία εκκρεμεί και βρίσκεται στο στάδιο των διαπραγματεύσεων.

Η δημιουργία του Αγωγού Beddawi – Homs, αποτελούσε τμήμα ευρύτερου σχεδίου της Κυβέρνησης του δολοφονηθέντος (το 2005) Πρωθυπουργού Rafik Hariri, το οποίο προέβλεπε την δημιουργία δικτύου φυσικού αερίου σε όλο το Λίβανο, καθώς και την κατασκευή εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με τεχνολογία ‘’dual-cycle’’, τα οποία θα ήταν δυνατόν να χρησιμοποιούν ως καύσιμο είτε το πετρέλαιο, είτε το φυσικό αέριο. Το εν λόγω σχέδιο, στόχευε στην σύνδεση της Δαμασκού με την παραθαλάσσια περιοχή του Zahrani (νότια). Από εκεί προβλεπόταν η κατασκευή ενός υποθαλάσσιου αγωγού μέχρι το βόρειο λιμάνι του Beddawi κατά μήκος της λιβανικής ακτογραμμής, η οποία συγκεντρώνει ουσιαστικά όλη την οικονομική δραστηριότητα της χώρας. Προβλεπόταν επίσης η σύνδεση του Αγωγού με τα εργοστάσια τεχνολογίας ‘’dual-cycle’, ενώ μέσω Homs θα συνδεόταν πάλι με Δαμασκό.

Καθώς όμως τα προβλήματα επάρκειας ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα είναι ιδιαίτερα πιεστικά, εξετάζονται και άλλες λύσεις για την χρήση του φυσικού αερίου, όπως: α) η δημιουργία θαλάσσιου σταθμού αποθήκευσης του υγροποιημένου αιγυπτιακού φυσικού αερίου και στην συνέχεια η μεταφορά του στο Zahrani β) η μεταφορά φυσικού αερίου από το Κατάρ μέσω της Αραβικής Χερσονήσου γ) η εισαγωγή αλγερινού φυσικού αερίου χρησιμοποιώντας την νέα τεχνολογία FRSU (Floating Station Receiving Unit).

Στην παρούσα φάση, λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας στη χώρα δεν προγραμματίζεται άμεσα η δρομολόγηση λύσης, ενόσω μάλιστα η θέση του Υπουργού Ενέργειας παραμένει κενή από τα μέσα Νοεμβρίου του 2006.
exports Gefyres Ypourgeio logo 02highrez ktp 1 dark blue el exports gov